gaudibundus
gaudĭbundus (gaudebundus), a, um, adj. [gaudeo],
- rejoicing: saluti praesenti ac futurae suboli novorum maritorum gaudibundus, Ap. Met. 8, 2, 16
gaudibundus (nicht gaudebundus), a, um (gaudeo), sich der Freude hingebend, gaudib. et laetus, Cypr. epist. 76, 4: m. Dat. (über), Apul. met. 8, 2.
boni ‥ libenter ‥ moriuntur, partim vel maxime gaudebundi, expectantes perfuncti laboris praemium
gaudĭbundus, a, um (gaudeo), transporté de joie : Cypr. Ep. 76, 4.