gaudimonium
gaudĭmōnĭum, ii, n. [gaudeo],
- joy (post-class.): jamdudum gaudimonio dissilio, Petr. 61, 3; Vulg. Baruch. 4, 34.
gaudimōnium, iī, n. (gaudeo), die Freude, Petron. 61, 3. Vulg. Baruch 4, 34.
solutum in ~io S. Thome passion is et translacionis xv s.
in ~iis in die passionis S. Thome
gaudĭmōnĭum, (16) ĭī, n. , c. gaudium : Petr. 61, 3.
gaudimonium , ii. n. et, v. gaudium
See an image
See an image
In omnibus vos prosperari nostri scitote esse Gaudimonii.Theodericus Mon. de Invent. S. Celsi Episc. Trevir. num. 17 :
Immenso perfusus Gaudimonio.Vincentius Belvac. lib. 30. Spec. Histor. cap. 71 :
In luctationibus et in sagittationibus delectantur tanquam in potissimis Gaudimoniis et exercitationibus.Occurrit etiam in Fragm. Petronii, apud Nizonem in Vita S. Basini Arch. Trevir. n. 20. et apud veterem interpretem Prophetiæ Baruch cap. 4. n. 34. ubi Græca
Vadimonium. Judicium anni 997. pro Abbate Farfensi apud D.
le Blancin Dissert. Hist. de monetis pag. 90 :
Cui et dixit : Hodie non exies de isto placito, nisi legem feceris. Et iterum Abbas : Ego non contradico legem, sed si permiseris Gaudimonium tibi dabo juxta legem meam, donec vadam ad meum Monasterium, et revertar cum advocato simul et judicibus.