gaudivigens
gaudĭvĭgens, entis, adj. [gaudiumvigeo],
- alive with joy, full of joy: CHORVS, Inscr. Orell. 1193.
gaudivigēns, entis (gaudium u. vigeo), von Freude belebt, Corp. inscr. Lat. 10, 2971.
gaudĭvĭgēns, tis (gaudium, vigeo), qui mène joyeuse vie : CIL 10, 2971.
Ex Epicureio Gaudivigente choro.