About

Menu

gener

gener, a daughter’s husband, son-in-law

Frieze-Dennison Vergil

gener , erī: a son-in-law, 2.344, et al.
gĕner, ĕri (archaic dat. plur. generibus, Att. ap. Non. 487, 29), m. [root GEN, v. gigno], a daughter's husband, a son-in-law.
  • I Lit.: cum soceris generi non lavantur, Cic. Off. 1, 35, 129; cf.: mei viri gener, Plaut. Cist. 4, 2, 87 (757): generum nostrum ire cum adfini suo, id. Trin. 3, 1, 21 (622): et gener et affines placent, Ter. Heaut. 936; cf. id. ib. 865; id. And. 571; id. Hec. 537: C. Fannium et Quintum Scaevolam, generos Laelii, Cic. Rep. 1, 12; id. Lael. 1, 3; 8, 26; id. Att. 4, 2, 4; Caes. B. G. 5, 56, 3; Quint. 6 praef. § 13; Hor. C. 2, 4, 13; Ov. F. 3, 202; Vulg. 1 Reg. 18, 18 et saep.—Also, a daughter's bridegroom, Hor. Epod. 6, 13; Verg. A. 2, 344; cf.: generi et nurus appellatione sponsus quoque et sponsa continetur, Dig. 38, 10, 6.—
  • II Transf.
    • A The husband of a granddaughter or great-granddaughter, for progener, qui conlegam et generum adsciverat Sejanum, Tac. A. 5, 6; 6, 8; cf.: generi appellatione et neptis et proneptis tam ex filio quam ex filia editarum, ceterarumque maritos contineri manifestum est, Dig. 50, 16, 136.—
    • B A sister's husband, brother-in-law, Just. 18, 4; Nep. Paus. 1.—
    • C Comically, of a daughter's paramour: Villius in Fausta Sullae gener, etc., Hor. S. 1, 2, 64.

Saved

Recent