gradarius
grădārĭus, a, um, adj. [gradus], of or belonging to steps, going or proceeding step by step (very rare; not in Cic.).
- I Lit.: equus gradarius, a pacer, ambler, Lucil. ap. Non. 17, 25: pugna, Diom. p. 473 P.—
- II Trop., of a deliberate speaker: Cicero quoque noster gradarius fuit, Sen. Ep. 40, 11.
gradārius, a, um (gradus), Schritt für Schritt gehend, equus, Lucil. 476: pugna, im Schritt, Diom. 477, 20. – übtr., Cicero quoque noster, a quo Romana eloquentia exsiluit, gradarius fuit, ging im Schritt, Sen. ep. 40, 11.
si ~iis equis insideant mollius
fugam arripit ~iis suis in stabulo de industria dimissis
hic ~ius,palefroi
manni, ~ii [gl.: ], palefridi, dextrariichacurs
hic ~ius,a hawmbler, ‥ hawmlore
an ambler , ~ius
equos succussarios et non ~ios
~uarius
sint ibi in ecclesia ‥ gradale vel ~arium
in ligatura j missalis et ij gradiariorum ecclesie S. Oswaldi
pro iij carpentariis conductis ‥ ad faciendum j ~arium ad cameram ‥ magistri
grădārĭus, (16) a, um (gradus), qui va posément : gradarius equus Lucil. d. Non. 17, 25, cheval de pas || [fig.] Sen. Ep. 40, 11.
Molli gradu et sine succussatura nitens, apud Nonium. Lucilius :
Equus non formosus, Gradarius, optimus vector.Charta ann. 1406. apud Lobinell. tom. 2. Hist. Britan. col. 827 :
Dedit... Episcopo Briocensi suum Gradarium flavum, vulgo sa Hacquenée fauve.Utitur Nicolaus Specialis apud Murator. tom. 10. col. 979.
Respiciens dicta mulier quemdam Gradarium domus suæ, ipsum ascendit, et volens evadere furorem dicti Bertrandi a dicto Gradario credens saltare in quoddam viridarium de subtus Gradarium existens, etc.Vide Gradarium.