gradatus
grădātus, a, um, adj. [gradus],
- furnished with steps (post-Aug.): densis gradatisque corticum pollicibus ut orbibus, Plin. 13, 4, 7, § 29; Plin. Ep. 5, 6, 17.
1. gradātus, a, um (gradus), abgestuft, stufenartig, corticum pollices, Plin. 13, 29: buxus, Plin. ep. 5, 6, 17.
2. gradātus, ūs, m. = gradatio no. II (w. s.), Iul. Rufinian. de schem. lex. 19.
1 grădātus, a, um (gradus), disposé en degrés : Plin. 13, 29.
2 grădātŭs, ūs, m. , c. gradatio : Rufinian. Schem. lex. 19.