gracula
gracula, ae, f. (Femin. zu graculus), die Dohle, als Schmeichelwort, vestra gr., Salv. epist. 4. p. 162 M. Vgl. Gloss. ›gracula, κολοιός‹.
grācŭla (grag-), æ, f. , femelle du choucas : Querol. 4, 2 ; Gloss.
Graculus. Vita S. Fructuosi Archiepisc. Bracarensis num. 8 :
Nigras parvasque aves, quas usitato nomine vulgus Graculas vocitat, mansuetas in Monasterio habuisse perhibetur.