gradilis
grădĭlis, e, adj. [gradus],
- of or belonging to steps (post-class.): templum Genii, having steps, Amm.23, 1: panis, from the steps, i. e. distributed to the poor from an elevated place, Cod. Th. 14, 17, 3 sq. (for which: quem panis alit gradibus dispensus ab altis, Prud. adv. Symm. 1, 584; 2, 948); Schol. Juv. 7, 174.
1. gradilis, e (gradior), schreitbar, gressio, Pacuv. Paul. 5. p. 281 R.2 (die Hdschrn. gradibilis).
2. gradilis, e (gradus), I) Stufen habend, templum Genii, Amm. 23, 1, 6. – II) an den Stufen (der Bäckerläden) verteilt, panis, Cod. Theod. 14, 17, 2 sqq. Schol. Iuven. 7, 174.
grădĭlis, e (gradus), qui a des degrés, où lʼon monte : Amm. 23, 1, 6 || panis gradilis Cod. Th. 14, 17, 3, pain distribué du haut des degrés.
Gradus 8.Fluminis meatus.
Aquis, aquarum pascuis et piscatoriis cum ipsos Gradiles, in Charta ann. 936. Marcæ Hisp. col. 847.