gravate
gravate, with difficulty, reluctantly, unwillingly, grudgingly
grăvāte, v. gravo fin.
gravātē, Adv. (gravor), mit Umständen, ungern, gr. alci dare veniam, Plaut.: gr. ille primo, jener machte zuerst Umstände, Cic.: non od. haud gravate, ohne viele Umstände, ohne Weigerung, nicht ungern, Cic. u.a.: multorum causas non gravate et gratuito defendere, Cic. de off. 2, 66. – Compar., manus et plantas ad saviandum gravatius porrigere, Fronto ad M. Caes. 4, 12. p. 75, 7 N.
grăvātē, (13) avec peine, à regret, à contrecœur : Cic. de Or. 1, 208 ; Balbo 36.
gravātē
adv.
- gravatus, with difficulty, reluctantly, unwillingly, grudgingly: non gravate respondere: ille primo: concedere, L.