graveolens
grăvĕŏlens (also separately: grave olens), entis, adj. [gravis-, 1. oleo]. *
- Strong - smelling: graveolentia centaurea, Verg. G. 4, 270.—
- II In a bad sense. illsmelling, noisome, rank: fauces graveolentis Averni, Verg. A. 6, 201; Ap. Mund. p. 74.
graveolēns, entis (grave u. oleo), übelriechend (Ggstz. suaveolens), cenae, Apul. de mund. 35. Vgl. (getrennt) grave olens unter oleo.
grăvĕŏlēns, (16) tis, dont lʼodeur est forte : Virg. G. 4, 270 || fétide : Virg. En. 6, 201.