gravanter
gravanter, reluctantly
gravanter, Adv. (gravans v. gravor), mit Mißbehagen, ungern, reguli Gallorum... haud gr. ad Poenum venerunt, Liv. 21, 24, 5 zw. (die Ausgaben gravate): gr. nostras suscipere iussiones, Cassiod. var. 4, 5, 1.
grăvantĕr (gravor), à regret : Liv. 21, 24, 5 ; Cassiod. Var. 4, 5.
gravanter
adv.
- gravans, reluctantly: venire, L.