gravido
gravido, to load, impregnate
grăvĭdo, āvi, ātum, 1, v. a. [gravidus], to burden, load.
- I In gen.: gravidavit = implevit. Caecilius: Per mysteria hic inhoneste gravidavit probro, Non. 118, 12 sq. (Caecil. Com. Fragm. v. 223 Rib.).—
- II In partic., to impregnate: gravidari ex aliquo, Aur. Vict. Epit. 14.—Transf.: quae (terra) gravidata seminibus omnia pariat et fundat ex sese, *Cic. N. D. 2, 33, 83.
1. gravido, āvī, ātum, āre (gravidus), schwängern, alqam probro (= stupro), Caecil. com. 223: gravidari ex alqo, Aur. Vict. epit. 14, 8: ea crassitudo aquarum fetu gravidatur, Apul. de mund. 9 G. – übtr., terra gravidata seminibus, geschwängert, befruchtet, Cic. de nat. deor. 2, 83.
2. gravīdo, s. gravēdo ➳ .
1 grăvĭdō, āvī, ātum, āre (gravidus), tr., rendre mère : Cæcil. 223 ; Non. 118, 12 || [fig.] terra gravidata seminibus Cic. Nat. 2, 83, la terre fécondée par les semences.
2 gravīdō, ĭnis, f. , v. gravedo
➳.
Gravamen, Damnum, onus, Gall.
Grievance. Formulare Anglic. Thomæ
Madoxpag. 174 :
Nunc itaque prædicta terra in potestate illius sit donata, et ab omnium servitiis intus vel foras libera perseverat sine aliquo Gravidine et læsione.Vide Gravitas 3.
gravido —, ātus, āre
- gravidus, to load, impregnate: (terra) gravidata seminibus.