gurdonicus
gurdōnĭcus, a, um, adj. [gurdus],
- doltish, stupid: homo, Sulp.Sev. Dial. 1, 26.
gurdōnicus, a, um (gurdus), dumm, tölpelhaft, Sulpic. Sev. dial. 1, 27, 2.
gurdōnĭcus, a, um, c. gurdus : Sulp. Sev. Dial. 1, 26.
Vereor ne offendat vestras nimium urbanas aures sermo rusticus. Audietis tamen ut Gurdonicum hominem, nihil cum fuco aut cothurno loquentem.