About Report a problem

Menu

gurgitare

gurgitare [LL; cf. gurges 2] , a to swallow. b to vomit. a jam paene puer extinctus erat dum liquor sibi impenetrabilis ad ~andum os et nares et habitum obstrueret ad interitum Gosc. Lib. Mild. 20; ~o, ~as, quod non est in usu, sed componitur ingurgito, -as, i. devorare Osb. Glouc. Deriv. 252 (cf. Jan.: a gurges derivatur ~o, ~as, vorare vel implere).  b territus ‥ potuque ciboque relicto / surgit et in vomitu gurgitat ore cibos Ep. ad amicum 125.

Saved

Recent