haesitator
haesĭtātor, ōris, m. [haesito, II.],
- one who hesitates, is undecided: sum et ipse in edendo (libros) haesitator, Plin. Ep. 5, 11, 2.
haesitātor, ōris, m. (haesito), der Unentschlossene, sum et ipse in edendo haesitator, tu tamen meam quoque cunctationem tarditatemque vicisti (hast mich übertroffen in usw.), Plin. ep. 5, 11, 2.
hæsĭtātŏr, (16) ōris, m. (hæsito), celui qui hésite, temporise : Plin. Min. Ep. 5, 11, 2.