haesitanter Save Georges Gaffiot 2016 haesitanter, Adv. (haesitans v. haesito), schwankend, unentschlossen, intellegebas primo titubanter atque haesitanter, Augustin. serm. 117, 17. hæsĭtantĕr, en hésitant : Aug. Serm. 117, 17.