homologare

homologare [cf. ὁμολογεῖν] , (trans.) to agree on or to; b (intr., w. dat.). 1279 omnia suprascripta ‥ receperunt, approbaverunt, et expresse omologarunt RGasc II 60; 1281 volumus ‥ ut procuratores partium aut partes ‥ hoc ‥ arbitrium ‥ statim ‥ emologent Ib. 128; emmologare Ib. 295 (v. exprimere 7); 1283 ad omologandum [MS: omolangdum] nostrum arbitrium ‥ cum prolatum fuerit Peckham Ep. 493; 1298 potestatem ‥ omnia ‥ que ‥ pacta ‥ fuerint ‥ firmandi, roborandi, omologandi, et vallandi TreatyR 7 m. 3; 1309 quem tractatum ‥ laudaverunt, aprobaverunt et expresse amologaverunt [v. l. amelegaverunt] et promisserunt adinvicem servare, tenere et implere Reg. Gasc. A I 146; 1354 ad ea approbanda, omologanda, ratificanda Reg. Heref. 226; c1450 illa ‥ talia acceptat, emologat, et admittit Pri. Cold. 193; 1452 quam sentenciam uterque compromittentium ‥ ~avit ‥ et acceptam habuit MunAcOx II 638.  b 1439 mox eis prolatis emologare et in nullo contravenire Stat. Linc. II 196; 1454 obedire et mox eis prolatis emologare et in nullo contravenire Melrose II 568.