homonymus

hŏmōnymus, a, um, adj., = ὁμώνυμος,

• of the same name, homonymous: sicut in his, quae homonyma vocantur: ut, Taurus animal sit, an mons, an signum in caelo, an nomen hominis, an radix arboris, nisi distinctum non intelligitur, Quint. 8, 2, 13.

homōnymus, a, um (ὁμώνυμος), gleichnamig, nomina, Prisc. 15, 38. Consent. 341, 18 K.: appellationes, Interpr. Orig. in psalm. 36. hom. 4. – subst., homōnyma, ōrum, n. (ὁμώνυμα), gleichnamige Wörter, Homonymen, Quint. 8, 2, 13.

homonymus [CL < ὁμώνυμος] 1 having the same name. 799 [‘David’ regi] ‥ per ‥ omonymi David ‥ regis sanctitatem Alcuin Ep. 177. 2 ambiguous, used in more than one sense. sume synd omonima, id sunt univoca, ða getacniað ma þinga mid anre clypunge Ælf. Gram. 12; bibliotheca est equivocum vel omonimum ad locum ubi reponuntur libri, sc. armarium, et ad magnum volumen compactum ex omnibus libris Veteris et Novi Testamenti Beleth RDO 60. 66b; homonima, id est equivoca Bacon XV 236; quedam nomina dicuntur omonimie et equivoce a casu T. Sutton Gen. & Corrupt. 50.

hŏmōnўmus, a, um (ὁμώνυμος), homonyme : Quint. 8, 2, 13.