homullus
homullus, a little man, manikin
hŏmullus, i, m. dim. [homo],
- a little man, manikin: brevis hic est fructus homullis, Lucr. 3, 914: quid cessat hic homullus, ex argilla et luto fictus Epicurus, etc., Cic. Pis. 25, 59.
homullus (falsch homulus), ī, m. (Demin. von homo), ein Menschlein = armer, schwacher Mensch, ein Schwächling, Varro sat. Men. 92. 242. 487. Lucr. 3, 912: hic h., dieses erbärmliche Subjekt, Cic. Pis. 59.
formae diminutivorum quot sunt? masculini generis xj: ‥ -ulus, -cio ‥ ut ‥ homulus, homuncio ‥
frigulis homulorum liquefactis(v.
ut pater advertit forme deformis homullum / obriguit
homulus, parvus homo
hŏmullus, (15) ī, m. , dim. de homo, pauvre petit homme : Lucr. 3, 12 ; Cic. Pis. 59.
Homulus, Homunculus, Homo. Gloss. Græc. Lat. :
Et cap. 21 :Planiciem cujus didicit Guibertus Homullus .
A et non ullus vacuus discessit Homullus.
Et Regem quis sit ab eis interrogat, omnem Pollicitus cum pace fidem ; lætantur Homulli.
Utitur etiam Symmachus lib. 4. Epist. 33. ubi Juretus..... Brevis hic est fructus Homullis.
Distare quid inter hominem etEt in Epist. Cardinalis Sabinensis tom. 8. ejusdem Spicileg. pag. 288 :Homululum sit omnibus dum non ignotum.
Qui et quæHomululis ductoribus porcorum et pecudum etiam vilissimis personis effecti sunt famuli et subjecti.
homullus ī, m dim.
- homo, a little man, manikin.