homousion

homousion [LL < ὁμοούσιον] , (theol.) unity of substance. pauci admodum episcopi ‥ a Nicena sinodo recedentes ~ion, id est consubstantialitatem, Patris et Filii non receperunt W. Dan. Sent. 71 p. 333; Neckam NR II 173 (v. homogeneus a); hoc ‥ intellexit per ‘Filium esse de substantia Patris’, Filium sic esse de Patre ut sit ~ion cum Patre Duns Ord. IV 63; nomina summi ‥ homousyon Miss. Westm. I 365; quem constitit Athanasium ab ~ii defensione, quod est unius substantie, divellere penitus non potuisse Netter DAF II 6v; quid de Deo sentis, quomodo trisagion aut ~ion tibi sonant?  J. Bury Glad. Sal. 604.