hospita
hospita, she who entertains, a hostess
hospĭta, v. hospes.
hospita, s. *hospitus.
ab ~orum refectione(v. 2
nulli divitum gravis ~a, nulli pauperum ‥ onerosa
grata galanga venit hospita ventris ibi
soli pre ceteris hospes et ~a semper astando solicite cuncta perlustrant
[heremita ] missus est ad domum [illius ] et uxorem . ‥ illuc ductus est hospes ab ~a et electis ‥ quadraginta [pauperibus ] introducti sunt ab illis
Satan per viscera gannit: / quem coluit petulans hujus fit hospita bachans
de ~a ipsius Londonie ‥ muliere petulantissima
Alicia ~a ipsius magistri Davidis dicit quod jacuit in quadam camera in domo sua
contigit ut ‥ avis ‥ illa sola, quasi custos et domus ~a, domi remaneret
sis hospes [Jhesu ], mens sit hospita
hospĭta, (12) æ, f. (hospes), ¶ 1 hôtesse : Cic. Verr. 2, 2, 24 ; 89 ¶ 2 reçue en hospitalité, de passage : Cic. Att. 5, 1, 3 ¶ 3 étrangère : conjunx hospita Virg. En. 6, 93, épouse étrangère || [fig., en parl. de choses] : Ov. F. 1, 340.
- 1. (vrl.) gast;
- 2. gastvrouw; waardin;
- 3. vreemdelinge; II. adj.
- 1. gastvrij, hartelijk [tellus; litora]; ➤ unda (bevroren rivier) plaustris -a voor wagens berijdbaar;
- 2. gastvrij onthaald [navis];
- 3. vreemd, buitenlands [gentes]; ➤ (m. dat.) coniunx -a Teucris (Verg.) een vreemde, buitenlandse voor de Trojanen.
hospita ae, f
- hostis+POT-, she who entertains, a hostess(fem. of hospes): lineamenta hospitae: Helene, H.—A visitor, guest, friend: Huiusce consuetudo hospitae, T.: ego sum hic hospita.