identificare
perfecciones simpliciter, que presupponunt ubicumque naturam entis per se completam, in se non magis identice insunt enti per se quam enti in alio, nisi illud ens per se sit infinitum; tunc enim quidquid ei inest magis identice inest quam cuilibet alii. racio primi est quia tales perfecciones ex racione sui semper sunt accidencia sic quod ex se non habent plus ~ari substanciis quam ut accidencia. sed si sint alicui non accidencia, vel plus ~entur quam accidencia, hoc est propter illimitacionem substancie in qua sunt
sequitur quod unum tempus potest ~ari cuicunque alteri