ignotitia
īgnōtitia, s. in-nōtitia.
ignōtĭtĭa, æ, f. (ignosco), ignorance : Vitr. Arch. 3, pr. 3 [peut-être innotitia ].
Gell. 16. 13.
extr. Jura, quibus uti per
Ignotitiamnon queunt. Ita legit ex MSS.
Pareusin
Lex. Crit. Vulgo legitur
ignorantiam. Gronoviusmallet
innotitiam, quod magis probandum.