ignoranter
ignōranter, adv., v. ignoro, P. a. fin.
īgnōranter, Adv. (ignorans v. ignoro), 1) unwissend, Cypr. epist. 63. c. 1 u. 17. Vulg. Sirach 14, 7 u.a. Eccl. – 2) unwissentlich, Ggstz. scienter, Augustin. c. duas epistul. Pelag. 3, 5.
in conspectu omnipotentis Dei ardenter veniam petens lacrymis absolvit quod ~er ab adolescentiae illecebris peccavit
si qua [l. quae ], Domine, hodie peccata ~er vel scienter admissimus, clementi miseratione repelle
scalam, cui inniti solebant qui superiora templi sarciebant, ~er et quasi per excessum mentis ascendit
cognatam meam ~er dilexi, ideoque veritate cognita divortium inter nos ‥ celebratum est
regina ‥ ignorans consuetudinem ecclesie Dunelmensis per portam abbathie ad cameram prioris descendebat ‥ et cum, cena facta, cubasset, intimatum est regi ‥ quomodo sanctus Cuthbertus mulierum presenciam non amabat. ad preceptum igitur regis surrexit regina, ‥ rogans sanctum ne quod ~er fecerat vindicaret
ille dicitur ~er sive nescienter pertinax in errore hereticali, qui assercionem suam nescit esse contrariam fidei Christiane
ignōrantĕr, par ignorance : Cypr. Ep. 62, 1.