About

Menu

ilico

ilico, in that very place, on the spot, there

Could not find ilicoque in Logeion dictionaries.

ilicoque Adverb of ilico

See ilicoque in Morpho

īlĭco (less correctly illĭco, Ritschl ad Plaut. Trin. 3, 1, 7 (608)), adv. [in-loco], in that very place, on the spot, there.
  • I Lit. (anteclass.): his persuadent, ut ilico manerent: pars ilico manent, Cass. Hem. ap. Non. 325, 10: manete ilico, Caecil. ib. 12; Naev. ib. 7: ilico habitato, Att. ib.: otiose nunc jam ilico hic consiste, Ter. Ad. 156 Don.: sta ilico, id. Phorm. 196.—
  • II Transf. *
    • A Ilico illo, to that place, thither, Non. 325, 5; Turp. ap. Non. l. l. (Com. Fragm. v. 105 Rib.).—
    • B Of time, Engl. on the spot, i.e. instantly, immediately, directly (class.; syn.: extemplo, repente, protinus, statim, continuo): regrediendum est ilico, Pac. ap. Non. 325, 2: ilico ante ostium hic erimus, Caecil. ib. 3: haec ubi legati pertulere, Amphitruo e castris ilico Producit omnem exercitum, Plaut. Am. 1, 1, 61 (213); cf. id. Stich. 4, 1, 51 (555); id. Cas. 4, 4, 6 (819): simul atque increpuit suspicio tumultus, artes ilico nostrae conticescunt, Cic. Mur. 10, 22 fin.: sequitur ilico, id. Fat. 12, 28: ilicone ad praetorem ire convenit? id. Quint. 15, 48.

Saved

Recent