immedicabilis
immedicabilis, incurable
Frieze-Dennison Vergil
immedicābilis, e: (adj.), incurable, deadly, 12.858.
immĕdĭcābĭlis (inm-), e, adj. [inmedicabilis], incurable (poet.).
- I Lit.: vulnus, Ov. M. 1, 190; 10, 189: telum, the wound of which is incurable, Verg. A. 12, 858.—
- II Trop.: ira, Sil. 1, 147; 14, 292.
im-medicābilis, e (in u. medicabilis), unheilbar, vulnus, Ov.: telum, dessen Wunde unheilbar ist, Verg.: übtr., ira, Sil.: postquam immedicabile visum seditio, sei nicht zu stillen, Sil.
soror ‥ jugi et ~i ad mortem periclitabatur dissenteria
ille putidas carnes devorans pestifer ignis, omnibus aquis inextinguibilis, omnibus artibus ~is
quoniam [sagitta ] ‥ erat intoxicata veneno Hydre, ‥ vulnus fuit ~e
vulneraverat illum Julius ‥ et plagam ~em intulerat
talia et alia tanto tempore patientem dura corripuit morborum varietas, que de die in diem tantum invalescebat ut fieret etiam ~is
finem morbi mortem subitam pertimescens aut ‥ ~em languorem
attemptant medicare sed inmedicabile dampnum / absque manu medici curaque cessat ibi
specie sua et pulchritudine sua quasi gladio ancipiti dilectam sauciavit vulneribus plane magnis et ~ibus
furit inmedicabile vulnus [sc. amoris ]
per nullas amor est medicabilis herbas
utinam ‥ non hec dissencio religioni Christiane plagam pariat ~em
immĕdĭcābĭlis, (16) e (in, medicabilis), incurable : Virg. En. 12, 858 ; Ov. M. 1, 190 || [fig.] irrémédiable : Sil. 1, 147 ; 14, 292.
immedicābilis (in-m-) e, adj.,
- incurable: volnus, O.: telum, i. e. fatal, V.