immemor
immemor, unmindful, not thinking, forgetful, regardless, negligent, heedless
- I Lit. (freq. and class.); constr. usually with gen.; less freq. absol. or with an inf.
- α With gen.: adeone immemor rerum a me gestarum esse videor? Cic. Sull. 30, 83: hesternorum immemores, acta pueritiae recordari, Quint. 11, 2, 6: beneficii, Ter. And. 44: ne me immemorem mandati tui putares, Cic. Att. 5, 16, 1: istius mandati tui, id. ib. 4, 6, 3: hujus rei, id. Phil. 2, 22, 54: nec erat (L. Gellius) Romanarum rerum immemor, i. e. he was not ignorant of Roman history, id. Brut. 47, 174: venator tenerae conjugis immemor, Hor. C. 1, 1, 26: immemor in testando nepotis, Liv. 1, 34, 3: omnium immemor difficultatum, id. 9, 31, 14: praedae, Tac. A. 14, 36: sepulcri, Hor. C. 2, 18, 18: herbarum (juvenca), Verg. E. 8, 2: graminis (cervus), Hor. C. 1, 15, 30; cf.: qua cibi qua quietis inmemor nox traducta est, Liv. 9, 3, 4: salutis immemores, Curt. 7, 9.—
- β Absol.: magna haec immemoris ingenii signa, Cic. Brut. 60, 218: immemori discedens pectore conjux, unfeeling, Cat. 64, 123: mente, id. ib. 249: possimne ingratus et immemor esse? Ov. M. 14, 173; 10, 682; 15, 122; Cat. 30, 1.—
- γ With inf.: nihili est, suum Qui officium facere immemor est, nisi adeo monitus, Plaut. Ps. 4, 7, 3 (1105); and with acc. and inf.: immemor, Chaeream Cassium nominari, never thinking, not considering, Suet. Calig. 57.—
- II Transf., that causes forgetfulness, a poet. epithet of Lethe, Stat. S. 5, 2, 96; Sil. 16, 478; Sen. Herc. Oet. 936.
legio praeteriti mali ~or
professionis suae non inmemor
Exonie cives regi favebant, non ~ores pressurarum quas olim passi fuerant
proprie fragilitatis ~ores
si de taciturnitatis merito presumatur me beneficiorum esse ~orem et vicem referendi in officiis amicitie deesse voluntatem
rex, non immemor divine bonitatis, iteravit laudes sibi in hympno ‘Te Deum’ decantato in capella sua
immemor haud esto scandere mente polum
non inmemor fui quomodo et quam mirabiliter omnia supernus rector ‥ gubernat [sic ]
Dunstanus autem non ~or quid sibi divinus olim citharedus precinuerit, immo Dominice memor promissionis, ‥
qui, pugnae immemores, armis telisque relictis, / tuta fugae petiere loca
future derogationis ~or
Jeremias propheta deplorat animam peccatricem et sui finis ~orem [cf. ]: nec recordata est finis sui Thren. i 9
eram salutis mee neglector et ~or
eo tempore, quando cepit ‥ dictum ciphum, non fuit inmemor sui
idem S. jam per xx annos et amplius quodam morbo vicissim gravatus et detentus et mentis inmemor extiterit
predictus S. freneticus erat et in tali statu quod de bonis suis disponere non potuit
multum de memoria sua amisit et quasi ~or sui fere per tres annos remansit, licet interdum lucidis gauderet intervallis
- 1. niet (meer) denkend, vergetend, onbekommerd, achteloos, onbezorgd, zonder rekening te houden (abs.; aan, om, met: gen.); abs. ook meedogenloos, zonder scrupules [mens; beneficii; Romanarum rerum; libertatis zich niet bekommerend om];
- 2. vergeetachtig [ingenium vergeetachtigheid];
- 3. zonder zich dankbaar te herinneren, ondankbaar (abs.; m. gen.) [posteritas; beneficii; tanti meriti].
- unmindful, not thinking, forgetful, regardless, negligent, heedless: ingenium: mens, Ct.: Instamus tamen inmemores, V.: rerum a me gestarum: benefici, T.: coniugis, H.: in testando nepotis, L.: herbarum (iuvenca), V.: pectus, unfeeling, Ct.
-
…nostris puer haesit ocellis, ut meus oblito pulvis amore vacet. illic Phylacides iucundae coniugis heros non potuit caecis immemor esse locis, sed cupidus falsis attingere gaudia palmis Thessalus antiquam venerat umbra domum. illic quidquid ero, semper…
Propertius, Elegies
-
…pedibus terras seu pontum carpere remis ibis, et accepti pars eris imperii tum tibi si qua mei veniet non immemor hora, vivere me duro sidere certus eris. Dum tibi Cadmeae dicuntur, Pontice, Thebae armaque fraternae tristia…
Propertius, Elegies
-
…beneficiis quam plurimos afficiamus, quorum memoria liberis posterisque prodatur, ut iis ingratis esse non liceat. Omnes enim immemorem beneficii oderunt eamque iniuriam in deterrenda liberalitate sibi etiam fieri eumque, qui faciat, communem hostem tenuiorum putant .…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…Romano gratum esse facturos. itemque si ceteri reges, tetrarchae dynastaeque fecissent, senatum populumque Romanum eorum offici non immemorem futurum. Vtique C. Pansa A. Hirtius consules, alter ambove, si eis videretur, re publica…
Cicero, Philippicae
-
…et accusare populi non numquam temeritatem solebat aut errorem senatus O i ngratifici Argi vi, immunes Gra ii, immemores be nefici non erat illud quidem verum ; non enim ingrati, sed miseri, quibus reddere salutem a quo…
Cicero, pro Sestio
-
…tuarum sed comitem sociumque profitebor ; atque, ut spero, nemo erit tam crudeli animo tamque inhumano nec tam immemor non dicam meorum in bonos meritorum, sed bonorum in me, qui a me mei servatorem capitis divellat ac…
Cicero, pro Plancio
-
…vendibilis orator, quamvis nescires quid ei deesset ; nec enim erat indoctus nec tardus ad excogitandum nec Romanarum rerum immemor et verbis solutus satis ; sed in magnos oratores inciderat eius aetas ; multam tamen operam amicis et utilem praebuit…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…m. Quint. a. . CICERO TREBATIO. Chrysippus Vettius, Cyri architecti libertus fecit ut te non immemorem putarem mei ; salutem enim verbis tuis mihi nuntiarat. valde iam lautus es qui gravere litteras ad me dare…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…qui testimonium de coniuratione dixi in alios, adeone vobis alienus a sanitate, adeo oblitus constantiae meae, adeo immemor rerum a me gestarum esse videor ut, cum consul bellum gesserim cum coniuratis, nunc eorum ducem servare cupiam…
Cicero, pro Sulla
-
…qui homines tam agrestes qui se, cum eos aspexerint, non maximum cepisse vitae fructum putent quae vero tam immemor posteritas, quae tam ingratae litterae reperientur quae eorum gloriam non immortalitatis memoria prosequantur tu vero ascribe me talem in…
Cicero, Philippicae