immeditatus
immĕdĭtātus (inm-), a, um, adj. [inmeditatus],
- unstudied, unpremeditated, artless, natural (post-class.): sonores animalium, Ap. Flor. p. 357, 41: incessus, id. Met. 2, p. 115, 25.—Adv.: immĕdĭtātē, without premeditation, Gell. praef. § 10.
im-meditātus, a, um (in u. meditatus), ungekünstelt, kunstlos, natürlich, incessus, Apul. met. 2, 2: multorum animalium immeditati sonores, Apul. flor. 17. p. 26, 21 Kr.
rex Anglie W. Rufus ‥ a Valtero Tirel, quodam milite transmarino, inscio et ~o, ‥ occiditur
inscius et impotens regium pectus ‥ lethali arundine trajecit
immĕdĭtātus, a, um (in, meditatus), non étudié, naturel : Apul. M. 2, 2 || -dĭtātē, sans méditation : Gell. præf. 10.