immemorabilis
immĕmŏrābĭlis (inm-), e, adj. [in-memorabilis] (ante-class.).
- Pass., unmentionable, indescribable = ἀδιήγητος: spurcidioi versus immemorabiles, i. e. unworthy to be mentioned, Plaut. Capt. prol. 56: spatium, Lucr. 6, 488.—*
- II Act., that will not tell any thing, speechless, silent: anus, Plaut. Cist. 2, 2, 3 (538).
im-memorābilis, e (in u. memorabilis), I) passiv: a) nicht erwähnenswert = vergessenswert, spurcidici versus immemorabiles, Auct. prol. Plaut. capt. prol. 56. – b) unaussprechlich, spatium, Lucr. 6, 488. – II) aktiv, der von etw. nicht reden will, schweigsam, ut illaec... fuit immemorabilis, wie vergeßlich tat sie nicht, Plaut. cist. 538.
ne ‥ discenti ~iorem tradat disciplinam
transit annus iste ‥ Francis ~is, quia nihil relatu dignum actum fuit ibidem, Anglis notabilis propter regis fugam et capcionem
immĕmŏrābĭlis, (14) e (in, memorabilis), ¶ 1 qui ne mérite pas dʼêtre rapporté : Pl. Capt. 56 ¶ 2 inexprimable, indicible : Lucr. 6, 488 ¶ 3 qui ne veut pas raconter : Pl. Cist. 267.
- 1. (Plaut.) niet geschikt om te herhalen;
- 2. (Lucr.) onuitsprekelijk, onmetelijk [spatium];
- 3. (Plaut.) niet in staat om zich te herinneren.