incanto
incanto, to enchant, fix a spell upon
in-canto, āvi, ātum, 1, v. a. and n. *
- To sing in, with dat.: passer incantans saepiculae (i. e. in saepicula), Ap. Met. 8, 20, 5. —
- II In partic.
- A To say over, mutter, or chant a magic formula against some one: QVI MALVM CARMEN INCANTASSET, Fragm. XII. Tab. ap. Plin. 28, 2, 4, § 17.—
- B Transf.
- 1 To consecrate with charms or spells: incantata vincula, loveknots, Hor. S. 1, 8, 49.—
- 2 To bewitch, enchant: quaesisti, quod mihi emolumentum fuerit incantandi (sc. illam)? Ap. Apol. p. 305: incantata mulier, id. ib.: pileum vetitis artibus, Amm.14, 7, 7.
in-canto, āvī, ātum, āre, I) intr. wo singen, sepiculae (= in sepicula), Apul. met. 8, 20. – II) tr.: A) eine Zauberformel gegen jmd. hersagen, hermurmeln, hersingen, carmen malum, XII tabb. tab. V III, 26 bei Plin. 28, 17 (wo archaist. incantassit = incantaverit). – B) übtr.: 1) durch Zaubersprüche weihen, vincula (Liebesknoten), Hor. sat. 1, 8, 49. – 2) bezaubern, quod mihi emolumentum fuerit incantandi (sc. illam)? Apul.: incantata mulier, Apul.
incantō, (16) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., chanter dans [av. datif] : Apul. M. 8, 20 ¶ 2 tr., a) chanter des formules magiques : Plin. 28, 17 [incantassit = incantaverit ] ; b) consacrer par des charmes : Hor. S. 1, 8, 49 ; c) enchanter, ensorceler : Amm. 14, 7, 7 ; Apul. Apol. 48.
- 1. een toverspreuk of toverformule uitspreken [carmen malum];
- 2. (Hor.) door toverspreuken wijden [vincula liefdesketenen];
- 3. betoveren;
- 4. (Apul.) zingen bij;
- 5. (betoverend) voordragen.
in-cantō —, ātus, āre,
- to enchant, fix a spell upon: incantata vincula, love-charms, H.