About
Menu

incanto

incanto, to enchant, fix a spell upon

in-canto, āvi, ātum, 1, v. a. and n. *
  • To sing in, with dat.: passer incantans saepiculae (i. e. in saepicula), Ap. Met. 8, 20, 5. —
  • II In partic.
    • A To say over, mutter, or chant a magic formula against some one: QVI MALVM CARMEN INCANTASSET, Fragm. XII. Tab. ap. Plin. 28, 2, 4, § 17.—
    • B Transf.
      • 1 To consecrate with charms or spells: incantata vincula, loveknots, Hor. S. 1, 8, 49.—
      • 2 To bewitch, enchant: quaesisti, quod mihi emolumentum fuerit incantandi (sc. illam)? Ap. Apol. p. 305: incantata mulier, id. ib.: pileum vetitis artibus, Amm.14, 7, 7.

Saved

Recent