incanus
incanus, gray, hoary
incānus, a, um: (adj.), covered over with gray; hoary, 6.809.
in-cānus, a, um, adj.,
- quite gray, hoary (poet. and in post-Aug. prose): homo crispus, incanus, Plaut. Rud. 1, 2, 37 (125): mentum, Verg. G. 3, 311: barba, Col. 8, 2, 9: labra Famis, Ov. M. 8, 804: caput, Suet. Dom. 20. —Poet.: saecula, hoary centuries, Cat. 95, 6.
in-cānus, a, um, ins Grau übergehend, fast grau, homo, Plaut. rud. 125: menta hirci, Verg.: barba, Colum.: caput, Suet.: poet., saecula, Catull.
canus componitur ~us, i. valde canus
incanus sapiens hic discit ludere
incānus, (14) a, um, blanc, blanchi [cheveux] : Virg. G. 3, 311 ; Col. Rust. 8, 2, 9 ; Ov. M. 8, 804 || [fig.] ancien, antique : Catul. 95, 6.
Valde canusapud Laur. in Amalth. Proprie, Cui sparsi per tempora Capilli cani, a
Incanus, canaster, teste Kuhnio in Polluc. lib. 4. cap. 19. 3.
in-cānus
adj.,
- gray, hoary: menta, V.: labra Famis, pallid, O.: saecula, hoary centuries, Ct.