incandesco
incandesco, to grow warm, be heated, glow, kindle
in-candesco, dŭi, 3,
- v. inch. n., to become warm or hot, to glow, to kindle (poet. and in post-Aug. prose): volat illud (plumbum) et incandescit eundo, Ov. M. 2, 728: vetus accensis incanduit ignibus ara, id. ib. 12, 12: spumis incanduit unda, Cat. 64, 13: tempestas totoque auctumni incanduit aestu, Verg. G. 3, 479: pars magna terrarum alto pulvere incanduit, Plin. Pan. 30, 3: aestas incanduit, Sen. Q. N. 3, 16, 3 (dub.; Haase, incaluit).—Trop.: studii mei ardor incanduit, was kindled, became strong, Symm. Ep. 1, 90.
in-candēsco, canduī, ere, weiß werden, I) im allg.: torta remigio spumis incanduit unda, schäumte weiß auf, Catull. 64, 13. – II) insbes., erglühen, sich entzünden, incanduit aether, Claud.: ea pars aestatis, quae nimiis caloribus incandescit, Frontin. aqu.: rursum cum (aquae) ortu solis incanduerunt, Solin.: incandescit eundo (plumbum), Ov.: pars magna terrarum alto pulvere incanduit, glühte in tiefem Sande, Plin. pan.: tempestas (Witterung) toto autumni incanduit aestu, Verg. – übtr., invidiae quondam stimulis incanduit atrox Alecto, Claud. in Rufin. 1, 25: studii mei ardor incanduit, Symm. epist. 1, 90.
See: incandescere
incandēscō, (15) dŭī, ĕre, intr., sʼembraser [pr. et fig.] : Catul. 64, 13 ; Virg. G. 3, 479 ; Ov. M. 2, 728.
- 1. wit worden; ➤ torta remigio spumis incanduit unda (Catull.) werd wit van het schuim;
- 2. heet, gloeiend worden; ➤ pars magna terrarum alto pulvere incanduit (Plin. Min.).
in-candēscō duī, —,
- inch, to grow warm, be heated, glow, kindle: illud (plumbum) incandescit eundo, O.: spumis incanduit unda, Ct.: Tempestas autumni incanduit aestu, V.