incapabilis
incăpābĭlis, e, adj. [2. in-capio],
- incomprehensible (late Lat.): deus, Arrian. ap. Aug. Ep. 174; cf.: incapabilis ἀχώρητος, Gloss. Philox.
in-capābilis, e (in u. capio), unfaßbar, ungreifbar (Ggstz. capabilis), Augustin. serm. 199, 2 u.a. Eccl.
Jesum Christum ‥ passibilem carne et impassibilem Deitate, circumscriptum corpore, incircumscriptum Deitate, eundem inconditum et conditum, terrenum et caelestem, visibilem et intelligibilem, capabilem et ~em(
alta ‥ quaeque debent multis audientibus contegi et vix paucis aperiri ne, cum angusto cordi ~e aliquid tribuitur, extra fundatur
incăpābĭlĭs, e, insaisissable : Aug. Serm. 199, 2 ; Iren. Hær. 1, 2, 1.
Incapabilis,Vetus fidei professio apud Mabillon. tom. 4. Analect. pag. 177 :ἀχώρητος , Incomprehensibilis, immensus.
Ceterum Deitatem invisibilem, inenarrabilem,Incapabilem, incomprehensibilem confitemur.
Divina autem quia sunt pleraque rationisIncapabilia , ammirationis nonnumquam subeunt contemplativa.