incantare

incantare [CL] , to cast a spell on, practise witchcraft against (also fig.). b to charm (snake). arrepto psalterio quodam praestigio studuit non cantare pro illo sed ~are contra illum centesimum octavum psalmum, quatinus a fine ad caput, ab ultimo versu ad primum pervertendo eum, fraternae felicitati efficeret perniciosum V. Kenelmi B f. 82ra; si praestigium erat, naturae potius quam aquarii violentia id ~atum est Adel. QN 58; quod verbo aliquis fascinetur patet in vetulis ~antibus ex odio vel invidia Quaest. Salern. Ba 50; quod senem illum ‥ adeo nunc infatuarunt et veluti prestigiis utendo mirandis ‥ non minus impudenter quam infideliter sic ~arunt Gir. SD 86; s1316 postea vero ~atus per reginam [rex rogabat] pro Lodovico de Bello Monte Graystanes 37 p. 98; ~o, A. to enchaunte WW; 1588 (v. fascinatrix).  b ut ~atus anguis crepuit Gosc. Transl. Aug. 23B; notum est quod aspis ‥ alteram [aurem] caude extremitate obturat, ne vocem ~antis audiat. ‥ predicantis vocem, qui sapienter animam ~at, ‥ audire renuit Neckam NR II 114; 1545 ad modum aspidum surdarum aures suas obturantium ne voces audiant ~antium [cf. Psalm. lvii 5–6] Conc. Scot. I cclxv.