incilis
incīlis, e, adj. [contr. from incīdilis, from incido],
- cut in: fossae, i. e. ditches, trenches for carrying off water, Cato R. R. 155, 1.— Far more freq.,
- II Substt.
- A incīle, is, n., a ditch, trench: incilia aperire, Cato R. R. 155, 1: ducere incile, Dig. 43, 13, 1; Ap. Met. 9, 9, 4; in incili omnia adhaeserunt, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 5, 3.—
- B incīlis, is, m., transl.: inciles διώρυγες (i. e. διώρυχες), Gloss. Philox.
incīlis, e (st. incidilis v. incīdo), eingeschnitten, fossa, ein Abzugsgraben, Cato u. ICt. – subst., incīle, is, n., der Abzugsgraben, Cato u. Colum. – im Bilde, tamquam in quodam incili iam omnia adhaeserunt, alles stockte, wie in einem Graben, der keinen Abzug hat, Cael. in Cic. ep. 8, 5, 3.