incineratio

incineratio [ML] , reducing to ashes (by burning). b reducing to dust (by decomposition). c (alch.). cui, etsi in mortalis vite hujus via ‥ nunc distractus, ‥ saltem per mortem, per ~onem, et per ignem spero me adjungendum H. Bos. LM 1393D; flammarum globi de gurgite marino in terrarum eminentias exilire cernuntur, et abactis habitatoribus post finitas ~ones ‥ Ad. Marsh Ep. 48; 1287 in equis fratris N. de A. ad ~onem patris sui j ringam ij busellos [avene] Rec. Elton 18.  b R. Orford Sciendum 144 (v. incinerare 1b); anima post mortem non minus dicitur separata a corpore post completam ~onem et destruccionem corporis quam ante Ockham Pol. II 525; resolucio corporis humani in illa ex quibus componitur vocatur ~o Holcot Wisd. 59.  c ex admixtione incinerati per adustionem nimiam fleumatis, sanguinis, et melancolie naturalis ista melancolia innaturalis et pessima generatur. et cum ex fleumate per decoctionem generetur sanguis et ex sanguine per intensionem generetur colera, ex colera vero melancolia, impossibile est ex ea humorem ulterius generari, sed tantummodo incineratur. et ex illa ~one naturalem humorem inficiente ille humor pessimus accidentaliter procreatur (Constantinus Pantegni I 25) Bart. Angl. IV 11; ~onem horum humorum Gilb. I 20. 2 (v. carbonizatio); ista putredo ‥ est arefaccio et desiccacio et ~o, et talis est in lepra Gad. 45v. 1.