incircumcisus
in-circumcīsus, a, um, adj.,
- uncircumcised (eccl. Lat.), Tert. adv. Jud. 2; Prud. Psych. 389.
in-circumcīsus, a, um (in u. circumcido), unbeschnitten, Eccl.
scandalizabantur multi qui ex eis [sc. Judaeis ] crediderunt quod ~is gentibus Christi gratia traderetur
Judaea ‥ verbum salutis non etiam ~is gentibus committendum esse credebat
in urbem quippe ~orum noluit ingredi, ne videretur Judeis dare occasionem scandali, si ipse, cum Hebreus esset, in civitatem gentium introisset
[Judaei ] malebant ‥ a propria gente percuti quam manibus ~orum perire
anima cujus preputii caro circumcisa non fuerit, peribit de populo suo [cf. ]. ecce dicitur quod peribit incircumsysa, set non dicitur quod salvabitur propter circumcisionemGen. xvii 14
dissensione orta inter predicatores evangelii, an oporteret circumcidere ~os fideles
de cute corrigiam nostra Saladinus habebit / ‥; / incircumcisi gladius mea viscera fundet
dum labia ~a in susurrium et detractionem illicite relaxatis
Moyses omni sapientia Egyptiorum eruditus ~us est labiis et eloquens non est ab heri et nudius tertius ex quo tecum loquitur
qui etsi ~i labiis non possumus digne protestari
si vir ~us labiis ea sufficeret scribere que ‥
si ergo ~i cordibus et auribus sunt [cf. ] qui Spiritus Sancti monitis resistunt, est utique cordium et aurium circumcisioAct. vii 51
hi ‥ mente et conversatione ~i, ‥ impuritate polluti, et exterius denique indisciplinati, interius vero indurati
circumcidamus corda nostra; ex corde enim ~o procedunt fornicationes, adulteria, homicidia ‥
incircumcīsus, a, um, incirconcis : Prud. Psych. 389.
Ut ecclesiam B. Mariæ in castro Galardone sitam, quam per pecunias a manu laici occupaverant quidam clerici Incircumcisi, Bonevallensi monasterio concederemus... Concessimus eo tenore, ut clerici præbendas suas in vita sua habeant, si caste vixerint.