incipisso
incĭpisso (also incĭpesso), ĕre, v. a. [incipio],
- to begin (Plautin.): quid hic homo tantum incipissit facere cum tantis minis? Plaut. Capt. 4, 2, 22 (802): nugas ineptiasque maxumas, id. ib. 3, 3, 17 (532): magnam rem, id. Mil. 2, 2, 73 (228): sic rationem, ib. 82 (237): brevem orationem, id. Capt. 2, 1, 19 (213); id. Trin. 4, 2, 42 (884).
incipisso, ere (incipio), eifrig beginnen, in Angriff nehmen, m. Acc., Plaut. capt. 532 u. mil. 237: m. Infin., Plaut. capt. 802 u. trin. 884.
See: incipissere
incĭpissō, (14) v. incĭpesso.
Plaut. Capt. 3. 3. 17. Maximas nugas ineptiasque
Incipisso. et 4. 2. 22.