incippare

incippare [LL gl. (cf. TLL), ML] , to fetter. 1232 venit idem Willelmus et contra pacem domini regis cepit eum et ~avit per unam noctem (JustIt 62 m. 7d.) SelCWW 62; 1249 dictus Edmundus cepit predictum Willelmum et ipsum inceppavit (Ib. 776 m. 26) Ib. 72; 1260 ipsum inceppavit, verberavit, et male tractavit IMisc 1/19; 1281 inceppatus fuit ad domum Christiane ‥ et noctanter surexit et predictam Christianam occidit JustIt 1001 r. 4; 1285 Johannes ‥ statim captus est et ~atus in curia Theobaldi de V. qui a custodia ejusdem Theobaldi evasit Ib. 242 r. 86; 1289 ~atus fuit in custodia ipsius decennarii, et per eundem decennarium conbustus fuit sub pedibus et cordis circa capud ligatus, ita quod pro eisdem tormentis cognovit se esse latronem Ib. 1006 r. 49d.; quamcito revenerit nativus in nidum suum dominus suus illum potest capere et inceppare, si contradixerit opera villenagia et advocabit dominus hujusmodi imprisonamentum Ars notaria 443.