incomplexus
incomplexus ἀπερίληπτος, Gloss. Philox.
Categoriarum liber Aristotelis elementarius est et accedentis ad logicam quodammodo infantiam excipit; tractat enim de sermonibus ~is in eo quod rerum significativi sunt, quo nihil prius est apud dialecticum
consimilis oritur objectio in his terminis: sermonum alius est complexus, alius ~us; sic enim dividitur sermo ~us in sermones ~os
est autem veritas alia simplex et ~a, alia complexa, alia media
ipsum [sc. primum ] est ~um, ergo et sua scientia ~a et incomplexorum
veritas particularis quedam est complexa, quedam ~a. veritas ~a que est vera rei entitas cognoscitur per speciem, sicut res cujus est veritas
adquiritur mediante noticia intuitiva subjecti, licet definicio potest parcialiter causare cognicionem aliquam complexam per discursum, qui discursus noticiam ~am subjecti presupponit
sexto ponit doctor [(sc. Wiclef ] ‥ quod ‘‥ omnis pars scripture est vera veritate ~a’
cum logica sit modus scienciarum et in scienciis oportet habere noticiam ~orum et complexorum, et complexorum cognicio fiat per raciocinacionem et ~orum per divisionem ‥ et per definicionem ‥
de universali ~o
quedam ‥ ~a opponuntur contrarie, quedam privative, quedam relative, et quedam contradictorie. ~a contraria que sunt signa sunt illa que significant omnia sua significata positive et affirmative ‥
ideo predicamenta non sunt nisi quedam predicabilia et signa rerum et ~a, ex quibus fiunt complexiones vere et false; hujusmodi autem ~a possunt esse distincta in tantum quod predicacio unius de altero est impossibilis
sicut Deus est primum ens omnium encium et prima causa essendi quodcumque, sic est primum verum et necessarium ~um. ‥ Deus autem est primum in genere verorum ~orum
singulum ~orum significat substanciam, qualitatem etc., ut ponit Philosophus in Predicamentis
incomplexus, a, um, incomplexe : Gloss. Phil.