incompetens
in-compĕtens, entis, adj.,
- insufficient (late Lat.), Theod. Prisc. 2, 17.—Adv.: in-compĕtenter, insufficiently, Cod. Just. 1, 3, 19; Cassiod. Var. 5, 14.
in-competēns, entis, unzustimmend, unpassend, Th. Prisc. 2, 17.
is, cum fastu superbiae sic progressus ‥, ~ens sancti basilicam intrat
destructor regni indignus et ~ens regimini
†incompotens [sic MS ] ad regnandum
sane ~enti tali persone
quod ‥ diffinitio sit ~ens
si tales carnes et pisces emantur et ‥ si res empta putrida vel ~ens inveniatur ‥
de carnibus sive piscibus putridis et immundis, viciosis, seu alias ~entibus
ut de indefinitis et inextricabilibus paucissima et levissima eruamus, ne omnino in his ‥ ~entis silentii arguamur
nec debent ‥ horis scribere ~entibus
de horis male dictis absque cordis attencione vel tempore ~ente [ME: ]in untime
quod dictus A. defendet ‥ bancos fossati ‥ a bestiis nocivis et aliis ~entibus
asserendo illas [conclusiones ] esse sophisticas et continentes intra se terminos ~entes et indebitos
immediate vadant omnes in claustrum ad suam incompetentem
ad claustrum accedant sedentes ibidem et suo incompetente [sic ] usque dum pulsaverit presidens ad communem potum
incompĕtēns, tis, qui ne cadre pas, déplacé : Th. Prisc. 2, 17.