incompetenter
incompetenter, Adv. (incompetens), unziemlich, Cod. Iust. 1, 3, 19. Cassiod. var. 5, 14, 3 u.a. Eccl.
unde et illud psalmiste David non ~er huic populo adaptari posse videtur, ‘corrupti sunt ‥’ [] Psalm. xiii 1
illud ethnici philosophi non ~er introducens
~er ‥ descripsisset Boetius personam, nisi univoce conveniret divine persone et create nomen persone
nec ~ius
tunc non ~er dici poterit ubi dicitur quod ‥
J. venit ‥ inter ‥ amicos suos erga ipsum R. ~er loquendo et narrando in locis publicis quod idem R. ‥ res suas ‥ asportavit
incompĕtentĕr, dʼune manière inconvenante, déplacée : Cassiod. Var. 5, 14 ; Cod. Just. 1, 3, 19.