incompertus
incompertus, unascertained, unknown
in-compertus, a, um, adj.,
- of which one has no information, unknown (not ante-Aug.): inter cetera vetustate incomperta hoc quoque in incerto positum, Liv. 4, 23, 3: ne quid incompertum deferret, id. 10, 40, 10; 9, 26, 15: origo atque natura ejus incomperta est mihi, Plin. 34, 13, 38, § 137: qualis sit ea incompertum habeo, I do not know, id. 12, 8, 16, § 32.
in-compertus, a, um (in u. comperio), noch nicht in Erfahrung gebracht, noch unerforscht, noch unausgemacht, noch unbekannt, unsicher, inc. navigatio, Plin.: etiam tum inc. magnitudo, Plin.: aedificia incomperta hostibus, Tac.: di maioribus inc., Prud.: inter cetera vetustate incomperta hoc quoque in incerto positum, Liv.: origo atque natura eius incomperta est mihi, Plin.: incomperta via est, Lucil. iun.: ne quid incompertum deferret, Liv. – incompertum est od. habeo m. folg. indir. Fragesatz, ciconiae quonam e loco veniant aut quo se referant incompertum adhuc est, Plin.: id utrum parum ex intervallo sit conspectum, an dolus aliquis suspectus fuerit, incompertum est, Liv.: qualis sit ea, incompertum habeo, Plin.
artem ~am invenire, inventam expedire primi temptemus
ne, comperta vitans, ~is facilius falli possit
incompertus, (14) a, um (in, comperio), non découvert, non éclairci, obscur, inconnu : Liv. 4, 23, 3 ; Plin. 34, 137 || incompertum habeo [av. interr. indir.] Plin. 12, 32, je nʼai pas découvert.
in-compertus
adj.,
- unascertained, unknown: inter cetera vetustate incomperta, L.: id utrum . . . an . . . incompertum est, L.