incretus
incrētus, a, um, Part., from incerno.
in-crētus, a, um, adj. [2. in-cretus, part. of cerno],
- unsifted (rare): ac sordidi furfures, Ap. Met. 7, 15, 23.
1. incrētus, a, um (in u. cerno), ungesiebt, furfures, unreine, Apul. met. 7, 15.
2. incrētus, a, um, Partic. v. incerno, w. s.
1 incrētus, a, um (in, cerno), non tamisé : Apul. M. 7, 15.
2 incrētus, a, um, part. p. de incerno.
De tertio latere viam publicam, ex quarto latere campum cum Termino Increto.Et ch. 372 :
Et quarto latere terram S. Juliani et Terminum Incretum.Tabularium Celsiniacense :
De tertia parte via publica, de quarta parte Terminum Incretum in Flaico, etc.Occurrit rursus alio loco : verum in alia Charta legitur,
Terminum Incertum.
Donamus res nostras sitas in pago Nivernense,... hoc est terris, silvis Incretis, cultis et incultis, etc.
Incretahic sunt loca ubi nihil crescit, ita ut virgula sit ponenda post
silvis.
Encreuedicitur equa vel vacca feta, in Reg. Cam. Comput. Paris. sign.
Belfol. 148. r° :
Les amendes qui encheiront pour les forfez ès arbres pourtanz fruit et en bestes Encreues.
incrētus
- P. of incerno.