increpare

increpare [CL] 1 (intr.) to make a loud noise, clash, roar, etc.. licet horrendus salpicum clangor ~uerit Aldh. VirgP 21 p. 252. 2 a to upbraid, reprove (person; also w. causal or final cl.). b to inveigh against, protest at (action, fault, etc.). c to say by way of reproof (w. indir. statement). a malos ~are non desinit, ‘vos’ inquiens ‘recessistis de via ‥’ [Mal. ii 8] Gildas EB 89; indisciplinatorum arrogantiam qui malunt neglegenter dissimulari quam clementer ~ari Aldh. VirgP 58; acriter ~atus ab euchari pontifice Lantfr. Swith. 1; a1077 objurgare praesentem aut litteris ~are absentem non neglegat Lanfr. Ep. 13 (14); me ad onus ejus stupidum et accipere renuentem ~avit, et post increpationem anulum me recipere coegit V. Gund. 48; Willelmus comes ‥ ~itus et excommunicatus a Girardo ‥ episcopo W. Malm. GR V 439; ~antur ‥ discipuli, quod tardius credidissent Gir. TH I 13 p. 43; s1248 ad alios articulos, super quibus ~atus fuerat, negative responsum fuerat M. Par. Min. III 37; spe sua non tantum frustratus verum etiam ut taceret aspere †~atur [l. ~atus], de camera confusus exiit V. Edm. Rich P 1803; ~avit illum rex tanti sceleris renovatorem G. Hen. V 1 p. 2.  b indignans ‥ sanctuarium [i. e. the reliquary of St. Thomas] custodie †sua [l. sue] tenebras ~abat W. Cant. Mir. Thom. II 89; tale inconveniens contigit mulieri sermonem Eadmundi ‥ ~anti quia detinuit hominem cruce signari volentem V. Edm. Rich C 606; non est autem aliqua definicio ~anda quia non convenit illi cui impossibile est esse in genere Duns Ord. IV 208.  c causa ‥ ejus [sc. Remi] interitus hec fuit, quod ad tutelam nove urbis vallum non posse sufficere ~averit M. Par. Maj. I 36. 3 to chastise. inordinate viventes virga correctionis ~are V. Swith. 375; dux, ubi perspexit quod gens sua victa recedit, / occurrens illi signa ferendo, manu / increpat et caedit; retinet, constringit et hasta G. Amiens Hast. 447; quendam ‥ lectulo sopitum visa virgo verbis et alapis ~at Gosc. Transl. Mild. cap. p. 155.