indecentia
in-dĕcentĭa, ae, f.,
- unseemliness, impropriety, Vitr. 7, 5, 6; Cael. Aur. Tard. 3, 8, 107.
indecentia, ae, f. (indecens), die Unschicklichkeit, der Verstoß gegen das Schickliche, Vitr. 7, 5, 6. Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 107.
videtur quasi cogi Deus necessitate vitandi ~iam
sicut fugit ovis lupum, non propter ~iam colons aut figure, sed quia inimicum nature
propter nimiam illic verborum inurbanitatem et ~iam
directe nos instruunt Priscianus et Cicero, indirecte vero Donatus ~ias assignando
comes ad mandatorum ~iam ‥ iratus
ad ‥ ~ias despectionum
indĕcentĭa, æ, f. (indecens), inconvenance : Vitr. Arch. 7, 5, 6.
Olimparlam. Paris. fol. 78 :
Super deceptione seu Indecentia assisiæ duorum millium libratarum terræ, ut dicitur, factæ dominæ reginæ Margaretæ,... dominus rex faciet emendari et rescindi.