indeclinabilis
in-dēclīnābĭlis, e, adj., inflexible, unchangeable, only in a trop. sense (post-Aug.).
- I In gen., of things: virtus animum rectum et indeclinabilem praestat, Sen. Ep. 66: justitia, id. ib. 74: series rerum, Gell. 6, 2.—Of persons: judex, Amm.25, 4; id. 18, 1.—
- II In gram.: nomen, indeclinable, Diom. pp. 288, 289 P. — Hence, indēclīnābĭlĭter, adv., unchangeably, Aug. Civ. Dei, 9, 22 fin.
in-dēclīnābilis, e, I) unbeugsam, unveränderlich, fest, animus, Sen. u. Amm.: iudex, Amm.: iustitia, Sen.: indecl. series rerum et catena, Gell. – II) als gramm. t. t., undeklinierbar (Ggstz. declinabilis), nomen, Diom. 309, 10. Serv. Verg. Aen. 2, 14: obliquus (casus), Diom. 309, 34.
tramitem Christiane philosophie ~i vite carpentes rectitudine
vas vadis de fenore genere masculino, vas vasis de vasculo neutro, utraque per v; fas per f ~e
hoc virusþis wyrms ~e
diptota, nomen ~e, i. nomen duos tantum casus in singulari habens, ut Jupiter, Jovis
sole monosyllabe ~es mutantur, declinabiles vero non mutant accentum
gith nomen ~e
indēclīnābĭlis, (15) e, qui ne dévie pas : Sen. Ep. 66, 13 ; Gell. 6, 2 || indéclinable : Diom. 309, 34.