indecoris
indecoris, unseemly, inglorious, ignoble, dishonorable, cowardly
in-dĕcŏris, v. indecor.
in-decoris, e, unrühmlich, schmählich, v. Pers., Verg. u.a. – v. Lebl., vita, Acc. tr. 193: obitus (Plur.), Val. Flacc.
indĕcŏris, v. indecor.
indecoris e, adj.
- 2 in+decus, unseemly, inglorious, ignoble, dishonorable, cowardly: non indecorem te reliquit, V.: Non erimus regno indecores, no dishonor, V.: aliae Nec genus indecores, V.