indiculum
indĭcŭlum, i, n., and indĭcŭlus, i, m. dim. [index],
- a short list or catalogue (post-class.), Symm. Ep. 6, 49; 7, 81.
indiculum, ī, n. (Demin. v. index) = δειγμάτιον, eine kurze Angabe, ein kurzes Beispiel, Symm. epist. 6, 48 (49); 7, 81 (82). Arnob. iun. confl. 1, 17: Plur., Ps. Augustin. serm. 66, 3. Alc. Avit. epist. 28, 30. Vgl. Georges Lexik. d. lat. Wortf. S. 347.
ecclesia hanc se fidem tenere et ipsis testatur ~is quae suis in cereis annuatim scribere solet
quandoquidem eos ‥ extollant catholici patres suae relationis ~o de singulari virginitatis adepto privilegio
quod quidem ‥ ita de eo ut praedixerat probabili ~o adimpletum est
quorum hic vel breviter ~a ponere illa efflagitat ratio
postquam detrahitur fletus indicula / et genas repetit cruoris undula
cum vestris ~is missisque ad almissimam urbem Romam(
si a rege legatio et ~us ad te veniet
dum in unius dexteram portitoris ‥ tres simul posui ~os
transmisit ad me ~os qui ‥ causam remorationis perquirerent
ego Æðelstanus ‥ rex hujus ~i fulcimentum cum signo sanctae semperque amandae crucis corroboravi et subscripsi
ego Æthelstanus ‥ cum signo sanctae semperque venerandae crucis coroboravi hunc ~um et subscripsi
ego Æþelredus ‥ rex hujus ~i fulcimentum cum signo sanctae semperque amandae crucis corroboravi et subscripsi
indĭcŭlum, ī, n. , petit exemple : Aug. Serm. app. 66, 3.
Hic gradalia et Indicula de area in aream, de domo in coquinam, de camera in cameram.Vide mox Indiculus.