indiciare
De factis terræ Modoetiæ eum Indiciavit.
Enditier, apud Joinvil. in S. Ludov. edit. reg. pag. 150 :
Si li fu Enditié Estienne Boilyaue, lequel maintint et garda si la prevosté, que nul malfaiteur, ne liarre, ne murtrier n'osa demourer à Paris. Indire,eodem sensu, in Lit. reg. ann. 1561. tom. 2. Comment. Cond. ult. edit. pag. 357.
Enditévero, pro Edoctus, vulgo
Mouskes:
Et si fut mult bien Indités, Coment il ere desérités.
Indiciare ,respiter . (Lex. lat. gal. bibl. Ebroic. n. 23. XIII. s.)